Obserwuj mnie

Zamknij
A przepadł podwójnie – w pamięci młodego pokolenia i przepadł na wystawie. W jednym i drugim przypadku dosłownie. Brzmi tajemniczo? A to nie koniec. Na wystawach adresowanych do dzieci to one z reguły instruują rodziców. A na tej odwrotnie. Każdy z dorosłych przyprowadzających swoją pociechę wie, kim był Alfred Szklarski i Tomek Wilmowski. Każde dziecko, […]
Czytaj dalej
Ze współczesnych rywalizować może z nim jedynie Beata Pawlikowska. Wita mnie nową okładką przy niemal każdej wizycie w księgarni. Ale nawet ona stoi na przegranej pozycji. Ma płodniejszego konkurenta, plasującego się w światowej czołówce; Józef Ignacy Kraszewski w ciągu 57 lat napisał 232 powieści. To oznacza 4,07 powieści rocznie. Do tego trzeba jeszcze dodać ponad […]
Czytaj dalej
Wszystko się potoczyło szybko. Zadziwiająco szybko. Oto Czesław Miłosz, noblista z 1980 roku, staje się pisarzem z roku na rok coraz bardziej zapomnianym. Co takiego nastąpiło w ciągu czternastu lat od śmierci, że skazuje się go na banicję? Wyszły na jaw kompromitujące fakty? W nowej literaturze XXI wieku są rzeczy tak genialne, że Miłosz spada […]
Czytaj dalej
Bez wątpienia rozpoznawalni. Nie każdy powie, że godni podziwu. Przeciwnie, wielu z rezerwą i dystansem o nich myśli. Sławomir Koper, opisując w książce „Ulubieńcy bogów” losy czterech artystów, ich osobliwe biografie i koszty, jakie ponieśli za odniesienie ogromnego sukcesu, daleki jest od nachalnego wartościowania. Wnioski pozostawia czytelnikowi. O kimże opowiada? Bohaterami są: Marek Grechuta, Ryszard […]
Czytaj dalej
Pojechał do Azji dwunastoletnią terenówką, czyli tytułowym osiołkiem. A co przeżył i nad czym się zadumał to opisał w powieści. Cały Stasiuk, można powiedzieć. W swoim pisarstwie od samego początku pięknie monotematyczny. Tradycyjnemu już wyznaniu miłości do podróży z dala od światowych centrów, a jak najbliżej szarzyzny prowincji, towarzyszy tym razem jeszcze wyznanie miłości do […]
Czytaj dalej
Tytułowa góra Tajget to miejsce, z którego starożytni Spartanie zrzucali po dokonanej selekcji chore, niepełnosprawne noworodki. W powieści Anny Dziewit-Meller jest nim szpital psychiatryczny w Lublińcu, gdzie w czasie II wojny światowej luminalem zabito ponad dwieście dzieci. W ten sposób realizowano „naukowo” uzasadniony program eksterminacji ludzi chorych psychicznie, podejrzanych o chorobę czy też zwyczajnie niedostosowanych. […]
Czytaj dalej
Pełny tytuł brzmi: „Krivoklat czyli ein österreichisches Kunstidyll”. Oryginalniejszy zapewne nieprędko się trafi. W połączeniu z przeczytaną na okładce informacją, że powieść jest pastiszem antymieszczańskiej twórczości austriackiego pisarza Thomasa Bernharda, którą znam jedynie ze słyszenia (dobre powiedzenie w przypadku literatury) daje to całość, nie ukrywam, dosyć niepokojącą. Od czego zaczynać? Nauki niemieckiego, lektury Bernharda i […]
Czytaj dalej
Czy przedsiębiorca Paweł Grzeszolski zabił swoją żonę i dzieci? Nigdy się już pewnie nie dowiemy. Po niemal ośmiu dekadach ta sprawa nadal potrafi budzić emocje, czego dowodem choćby powieść „Tal”. Zbigniew Białas wnikliwie przestudiował bogate materiały prasowe z lat 1936-1939 i wydał książkę, która nie jest ani relacją, ani reportażem sądowym, a trzymającą w napięciu […]
Czytaj dalej
Wyrazista postać, aktywna feministka, głośna pisarka. Jakoś nam do tej pory nie było po drodze. Wreszcie pierwsze spotkanie za mną. Sylwia Chutnik w zbiorze jedenastu opowiadań „W krainie czarów” opowiada o sprawach ważnych, choć przyziemnych i wywołuje spore emocje. Czy za każdym razem potrafi mnie do swojej wizji świata przekonać, to już zupełnie inna sprawa. […]
Czytaj dalej